เมื่อวานนี้ Tom Barkin ประธาน Richmond Fed ระบุอย่างชัดเจนว่า Fed ยังไม่เห็นเหตุผลที่จะเปลี่ยนทิศทาง: เศรษฐกิจสหรัฐยังคงแข็งแกร่ง และอัตราเงินเฟ้อยังอยู่ในระดับสูงเกินไป เขากล่าวว่า “ทิศทางที่เหมาะสมของนโยบายการเงินนั้นค่อนข้างชัดเจน” พร้อมเสริมว่านโยบายควรดำเนินไปด้วยความระมัดระวัง ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน เขาเพิ่งยืนยันการสนับสนุนการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยไม่ได้ระบุระดับอัตราดอกเบี้ยปลายทาง แต่ตอนนี้ถ้อยคำมีความชัดเจนมากขึ้น ช่วงของนโยบายยังคงอยู่ที่ 3.75–4.00% และตลาดให้น้ำหนักความเป็นไปได้เกือบ 80% ว่าจะมีการปรับขึ้นดอกเบี้ยอีกครั้งในวันที่ 9 ธันวาคม โดยยังเป็นไปได้ว่าจะมีการขยับขึ้นอีกในเดือนมีนาคม
Barkin กล่าวว่า พื้นฐานของ “ความยืดหยุ่น” อยู่ที่กำไรภาคธุรกิจ ในไตรมาส 2 กำลังทำกำไรของบริษัทแบบมัธยฐานในดัชนี S&P 500 เพิ่มขึ้น 15% กำไรรวมเพิ่มขึ้น 31% และตัวเลขในไตรมาส 3 ก็กำลังเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน ความแข็งแกร่งดังกล่าวขับเคลื่อนมาจากการเติบโตอย่างรุนแรงในกลุ่มเทคโนโลยี อุปสงค์ที่ออกมาดีกว่าคาด การเพิ่มขึ้นของผลิตภาพ การควบคุมค่าจ้าง การเปลี่ยนแปลงด้านภาษี การลดภาษีนำเข้า และการใช้สต๊อกสินค้าต้นทุนต่ำ ธุรกิจขนาดใหญ่ได้รับประโยชน์ไปเต็มที่ ขณะที่ Barkin ชี้ว่าธุรกิจขนาดเล็กมีสภาพที่แย่ลงอย่างเห็นได้ชัด
งบดุลที่แข็งแรงของภาคธุรกิจยังคงสนับสนุนการใช้จ่ายและการจ้างงาน การลงทุนภาคธุรกิจเพิ่มขึ้น 12.7% ในไตรมาส 3 และไม่ได้ขับเคลื่อนจากการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้าน AI เพียงอย่างเดียว บริษัทต่างๆ ไม่ได้เร่งจ้างแรงงานเชิงรุก แต่ก็ไม่ปลดคนออกเช่นกัน ยอดผู้ขอรับสวัสดิการว่างงานครั้งแรกอยู่ในระดับต่ำสุดในรอบหลายทศวรรษ และอัตราว่างงานลดลงมาอยู่ที่ 4.1% ในเดือนตุลาคม จาก 4.2% ในเดือนกันยายน
ปัญหาหลักคือ “ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นในวงกว้าง” Barkin ระบุรายการต้นทุนที่เพิ่มขึ้นไว้หลายด้าน เช่น ประกันสุขภาพ น้ำมันเบนซินและดีเซล ค่าขนส่งทางรถบรรทุกและทางเรือ การเดินทางเพื่อธุรกิจ ชิปความจำ อัตราดอกเบี้ย และภาษีนำเข้า บางบริษัทชะลอการผลักภาระต้นทุนไปที่ราคา เพราะคาดว่าสงครามในตะวันออกกลางจะยืดเยื้อไม่นาน ซึ่งช่วยอธิบายว่าทำไมข้อมูลในช่วงต้นฤดูร้อนจึงออกมาอ่อนกว่าที่คิด ตอนนี้ธุรกิจต่างบอกว่ากำลังทยอยผลักต้นทุนสะสมไปยังผู้บริโภค และเผชิญแรงต่อต้านน้อยกว่าช่วงก่อนเกิดการระบาดของโควิด ขอ nhย้ำว่าเงินเฟ้อได้อยู่เหนือเป้าหมาย 2% มานานกว่าห้าปีแล้ว ดัชนีราคา PCE เดือนกันยายนอยู่ที่ 3.6% แบบ headline และ 3.1% แบบ core โดยอัตราเพิ่มขึ้นรายเดือนเร็วที่สุดนับตั้งแต่เดือนมีนาคม
ในมุมของผู้บริโภค Barkin สังเกตว่าบรรยากาศซบเซา แต่การใช้จ่ายยังดำเนินต่อไป ดัชนีความเชื่อมั่นของ Michigan ทำจุดต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ถึงห้าครั้งในปีนี้ แม้ล่าสุดจะขยับขึ้นมาที่ 51.0 ในเดือนพฤศจิกายนจาก 48.0 (คาดการณ์ 48.0) และคาดการณ์เงินเฟ้อหนึ่งปีข้างหน้าลดลงมาที่ 4.3% จาก 4.7% รายได้จริงแทบไม่เพิ่มขึ้น ค่าจ้างเพิ่มขึ้น 3.1% y/y เทียบกับคาดการณ์ 2.9% แต่การใช้จ่าย nominal core ช่วงหกเดือนล่าสุดเพิ่มขึ้น 6.9% y/y ครัวเรือนกำลังหันไปซื้อสินค้า house brand แทน เปลี่ยนจากเนื้อวัวไปซื้อเนื้อที่ราคาถูกกว่า ซ่อมของแทนการซื้อใหม่ ตัดความคุ้มครองประกันบางส่วนออก และดึงเงินออมออกมาใช้ Barkin เรียกพฤติกรรมนี้ว่า “ยืมจากอนาคต” และเตือนว่าครัวเรือนฐานะอ่อนแอจะเป็นฝ่ายรับภาระต้นทุนของโมเดลดังกล่าว
ในอีกด้านหนึ่ง ชาวอเมริกันที่มีฐานะดีกว่ากำลังเป็นแรงค้ำจุนอุปสงค์ พวกเขาได้รับอานิสงส์จากมูลค่าหุ้นและที่อยู่อาศัยที่ปรับตัวสูงขึ้น และมีสัดส่วนการใช้จ่ายมากกว่าฐานะของตนเองอย่างชัดเจน ข้อมูลของ Michigan แสดงว่ามากกว่า 40% ของผู้บริโภคกลุ่มรายได้สูงยังวางแผน “ใช้จ่ายตามปกติ” แม้เป็นสินค้าที่ราคาขึ้นแรง ซึ่งมากกว่าสัดส่วนของผู้บริโภครายได้ต่ำกว่าเท่าตัว
ความเสี่ยงที่ Barkin มองว่าหนักที่สุดคือ AI ซึ่งมีทั้งด้านบวกและลบ หากผลตอบแทนจากการลงทุนต่ำกว่าคาด การลงทุนภาคธุรกิจจะชะลอลง ตามมาด้วยตลาดหุ้นและการใช้จ่ายของผู้บริโภครายได้สูง หาก AI ให้ผลดีกว่าคาดแต่ทำให้แรงงานจำนวนมากถูกแทนที่กว่าที่คาด การใช้จ่ายก็มีแนวโน้มลดลงเช่นกัน ในทั้งสองกรณี จุดสนใจจะย้ายจากเงินเฟ้อไปสู่อีกหนึ่งพันธกิจของ Fed คือ “การจ้างงานสูงสุด” นั่นคือเหตุผลที่ควรดำเนินนโยบายอย่างระมัดระวัง
บททดสอบต่อไปจะมาถึงวันนี้: ข้อมูลเงินเฟ้อสหรัฐเดือนตุลาคม โดยตัวเลขก่อนหน้าคือ 3.7% y/y สำหรับ headline และ 2.6% สำหรับ core ผมมองว่าความเห็นของ Barkin สนับสนุนการขึ้นดอกเบี้ย 25 bp ในวันที่ 9 ธันวาคมมากกว่าการขึ้นในขั้นที่ใหญ่กว่า และเป็นบวกต่อดอลลาร์ ตราบใดที่ส่วนต่างกับอัตราดอกเบี้ยเงินฝากของ ECB ที่ 2.50% ยังคงอยู่ราว 1.25–1.50 จุดเปอร์เซ็นต์ หากตัวเลขเงินเฟ้อออกมาสูงกว่าคาด ผมไม่ตัดความเป็นไปได้ที่ตลาดจะเริ่มให้น้ำหนักอย่างจริงจังกับโอกาสการขึ้นดอกเบี้ยอีกครั้งในเดือนมีนาคม ซึ่งจะเพิ่มแรงกดดันขาลงต่อยูโรและปอนด์ ในทางกลับกัน รายงานที่ออกมาอ่อนกว่าคาดน่าจะทำให้ดอลลาร์คืนกำไรบางส่วน แต่ไม่น่าจะเปลี่ยนแนวโน้มโดยรวมของเส้นทางอัตราดอกเบี้ย
ด้านปัจจัยทางเทคนิคของ EUR/USD ฝั่งซื้อจำเป็นต้องดันให้ราคาทะลุ 1.1245 ให้ได้ จึงจะเปิดทางให้ทดสอบ 1.1270 ซึ่งหากผ่านก็มีโอกาสไปถึง 1.1300 แต่การทำเช่นนั้นโดยไม่มีแรงหนุนจากผู้เล่นรายใหญ่จะเป็นเรื่องยาก หากราคาถอยลงมา ผมคาดว่ากิจกรรมฝั่งซื้อจะเริ่มเพิ่มขึ้นจริงจังเฉพาะบริเวณ 1.1215 เท่านั้น หากแนวรับดังกล่าวไม่มีคำสั่งซื้อรองรับ การรอให้ราคาลงไปทำจุดต่ำใหม่ที่ 1.1185 หรือเปิดสถานะ Long แถว 1.1165 จะดูเหมาะสมกว่า
สำหรับปัจจัยทางเทคนิคของ GBP/USD ฝั่งซื้อปอนด์จำเป็นต้องผ่านแนวต้านระยะสั้นที่ 1.3460 ให้ได้ จึงจะเปิดทางให้ราคาเคลื่อนไปบริเวณ 1.3481 เหนือระดับดังกล่าวไปแล้ว การไต่ระดับต่อจะยากมาก โดยเป้าหมายถัดไปด้านบนอยู่ที่ 1.3501 ในกรณีที่ราคาปรับลง ฝั่งขายจะพยายามยึดระดับ 1.3430 หากทำได้ การหลุดกรอบราคาจะสร้างแรงกระแทกหนักให้ฝั่งกระทิง และฉุดให้ปอนด์ลงไปแถวจุดต่ำที่ 1.3399 พร้อมโอกาสจะขยายจุดอ่อนลงต่อไปถึงบริเวณ 1.3370
